Trzecia sesja jesienno-zimowej serii Virtual Routes Colloquium gości Quentin Jalabert z Uniwersytetu w Lejdzie. Quentin zaprezentuje swoje badania na temat “Positionality and Performance: Intelligence Disclosure in Ukraine's Nation-Branding Strategy”. Peter Schrijver (Holenderska Akademia Obrony, Uniwersytet w Lejdzie) będzie pełnił rolę dyskutanta.

Zarejestruj się tutaj.

Streszczenie:

Badania nad ujawnianiem informacji wywiadowczych w dużej mierze koncentrowały się na ich roli w ustanawianiu i utrzymywaniu norm międzynarodowych (Carnegie i Carson 2019; 2020; Pauly i Nutt 2021), ich wykorzystaniu w dyplomacji opartej na przymusie (Riemer 2021; Sobelman i Riemer 2023) lub jako narzędziu wspierającym decyzje w zakresie polityki zagranicznej (Dylan i Maguire 2022; Schrijver 2024). Niniejszy artykuł proponuje jednak wyjście poza powszechnie przypisywany motyw stojący za niektórymi z ukraińskich ujawnień wywiadowczych - a mianowicie stworzenie spójnej narracji w celu uzyskania międzynarodowego wsparcia - poprzez zaangażowanie się w ontologiczne studia nad bezpieczeństwem i czerpanie z teorii brandingu narodowego, aby pomóc nam zrozumieć strategię Ukrainy po 2014 r. mającą na celu repozycjonowanie się w systemie międzynarodowym.

Podkreśla on kluczową rolę, jaką odegrały ujawnienia informacji wywiadowczych w początkowym sukcesie tej strategii w latach następujących po pełnej inwazji Rosji na Ukrainę. Ujawnienia te umożliwiły ukraińskim władzom potwierdzenie swojej podmiotowości i zaprezentowanie się jako niezależny, odpowiedzialny aktor w globalnym zarządzaniu, jednocześnie przyczyniając się do dialektycznej stygmatyzacji Rosji. Ten podwójny efekt wspierał udany rebranding Ukrainy.

Rebranding Ukrainy jest tutaj rozumiany jako próba oderwania się od kolonialnych soczewek, które w przeszłości ukształtowały postrzeganie oczekiwanej roli tego kraju i przypisanej mu pozycji w porządku międzynarodowym. Na przykładzie Ukrainy niniejszy artykuł pokazuje, że ujawnianie informacji wywiadowczych może w pewnych okolicznościach zostać zmobilizowane przez państwa podporządkowane jako część szerszej strategii mającej na celu zmianę ich pozycji w międzynarodowych hierarchiach.