Η τρίτη συνεδρία της σειράς Virtual Routes Colloquium Φθινόπωρο/Χειμώνας φιλοξενεί Quentin Jalabert από το Πανεπιστήμιο Leiden. Ο Quentin θα παρουσιάσει την έρευνά του με θέμα “Positionality and Performance: (θέση και θέση)”: "Intelligence Disclosure in Ukraine's Nation-Branding Strategy". Ο Peter Schrijver (Ακαδημία Άμυνας των Κάτω Χωρών, Πανεπιστήμιο Leiden) θα ενεργήσει ως συζητητής.
Εγγραφείτε εδώ.
Περίληψη:
Η μελέτη της αποκάλυψης πληροφοριών έχει επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον ρόλο της στη θέσπιση και τη διατήρηση διεθνών κανόνων (Carnegie and Carson 2019; 2020; Pauly and Nutt 2021), στη χρήση της στην εξαναγκαστική διπλωματία (Riemer 2021; Sobelman and Riemer 2023) ή ως εργαλείο για την υποστήριξη αποφάσεων εξωτερικής πολιτικής (Dylan and Maguire 2022; Schrijver 2024). Το παρόν άρθρο, ωστόσο, προτείνει να προχωρήσουμε πέρα από το κίνητρο που συνήθως αποδίδεται πίσω από ορισμένες από τις αποκαλύψεις πληροφοριών της Ουκρανίας -δηλαδή, τη δημιουργία μιας συνεκτικής αφήγησης για τη συγκέντρωση διεθνούς υποστήριξης- εμπλεκόμενοι με τις μελέτες οντολογικής ασφάλειας και αξιοποιώντας τη θεωρία του nation-branding για να πληροφορηθούμε την κατανόηση της στρατηγικής της Ουκρανίας μετά το 2014 για την επανατοποθέτησή της στο διεθνές σύστημα.
Επισημαίνει τον κεντρικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι αποκαλύψεις των μυστικών υπηρεσιών στην αρχική επιτυχία αυτής της στρατηγικής κατά τα έτη που ακολούθησαν την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Οι αποκαλύψεις αυτές επέτρεψαν στις ουκρανικές αρχές να επιβεβαιώσουν την εξουσία τους και να παρουσιαστούν ως ανεξάρτητος, υπεύθυνος παράγοντας στην παγκόσμια διακυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα συνέβαλαν στον διαλεκτικό στιγματισμό της Ρωσίας. Αυτή η διπλή επίδραση υποστήριξε την επιτυχή επαναπροσδιορισμό του ονόματος της Ουκρανίας.
Το rebranding της Ουκρανίας νοείται εδώ ως μια προσπάθεια απεμπλοκής από τους αποικιοκρατικούς φακούς που διαμόρφωσαν ιστορικά τις αντιλήψεις για τον αναμενόμενο ρόλο της χώρας και τη θέση της στη διεθνή τάξη. Μέσω της ουκρανικής περίπτωσης, το παρόν άρθρο καταδεικνύει ότι η αποκάλυψη πληροφοριών μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να κινητοποιηθεί από υποτελή κράτη ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την τροποποίηση της θέσης τους εντός των διεθνών ιεραρχιών.
