In de derde sessie van het Virtual Routes Colloquium in de herfst/winter wordt het volgende georganiseerd Quentin Jalabert van de Universiteit Leiden. Quentin zal zijn onderzoek presenteren over “Positionality and Performance: Intelligence Disclosure in Ukraine's Nation-Branding Strategy”. Peter Schrijver (Nederlandse Defensie Academie, Universiteit Leiden) zal als discussiant optreden.

Aanmelden hier.

Abstract:

Het onderzoek naar de openbaarmaking van inlichtingen heeft zich grotendeels gericht op de rol ervan bij het vaststellen en handhaven van internationale normen (Carnegie en Carson 2019; 2020; Pauly en Nutt 2021), het gebruik ervan in dwangmatige diplomatie (Riemer 2021; Sobelman en Riemer 2023), of als instrument ter ondersteuning van beslissingen op het gebied van buitenlands beleid (Dylan en Maguire 2022; Schrijver 2024). In dit artikel wordt echter voorgesteld om verder te gaan dan het algemeen toegeschreven motief achter sommige onthullingen van inlichtingen door Oekraïne - namelijk het creëren van een samenhangend verhaal om internationale steun te verwerven - door ons te richten op ontologische veiligheidsstudies en gebruik te maken van de nation-branding theorie om inzicht te krijgen in de Oekraïense strategie van na 2014 om zichzelf opnieuw te positioneren binnen het internationale systeem.

Het belicht de centrale rol die onthullingen van inlichtingendiensten speelden in het aanvankelijke succes van deze strategie in de jaren na de grootschalige invasie van Oekraïne door Rusland. Deze onthullingen stelden de Oekraïense autoriteiten in staat om hun autoriteit te laten gelden en zichzelf te presenteren als een onafhankelijke, verantwoordelijke speler in het mondiale bestuur, terwijl ze tegelijkertijd bijdroegen aan de dialectische stigmatisering van Rusland. Dit dubbele effect ondersteunde de succesvolle rebranding van Oekraïne.

De rebranding van Oekraïne wordt hier opgevat als een poging om los te komen van de koloniale bril die in het verleden de perceptie van de verwachte rol van het land en zijn toegewezen positie in de internationale orde heeft bepaald. Aan de hand van de Oekraïense casus laat dit artikel zien dat het openbaar maken van inlichtingen onder bepaalde omstandigheden door subalterne staten kan worden ingezet als onderdeel van een bredere strategie om hun positie binnen internationale hiërarchieën te wijzigen.