Czwarta i ostatnia sesja Seria kolokwiów Virtual Routes Sesja wiosenno-letnia będzie gościć Siena Anstis (Munk School of Global Affairs and Public Policy, University of Toronto), która przedstawi swoje badania na temat “Cyfrowe represje ponadnarodowe i praktyka dysydenckiego cyberszpiegostwa“.

Streszczenie:

Zdalnie sterowane operacje cyberszpiegowskie wymierzone przeciwko aktywistom, dysydentom lub obrońcom praw człowieka za granicą są coraz częściej elementem ponadnarodowych represji cyfrowych. Dzieje się tak, gdy podmioty państwowe lub powiązane z państwem wykorzystują technologie cyfrowe do uciszania lub tłumienia sprzeciwu obrońców praw człowieka, aktywistów i dysydentów za granicą poprzez gromadzenie poufnych informacji, które są następnie wykorzystywane przeciwko celowi lub jego sieciom. Przykłady obejmują atakowanie Ghanema Al-Masarira (saudyjskiego dysydenta mieszkającego w Wielkiej Brytanii), Carine Kanimby (podwójnej obywatelki Stanów Zjednoczonych i Belgii oraz córki rwandyjskiego aktywisty Paula Rusesabaginy mieszkającej w Stanach Zjednoczonych) i Omara Abdulaziza (innego saudyjskiego dysydenta mieszkającego w Kanadzie) za pomocą szpiegowskiego oprogramowania najemników NSO Group.

Praktyka ta podważa prawa człowieka, demokrację i praworządność oraz ma negatywny wpływ na docelowe społeczności, w tym izolację społeczną, autocenzurę, fragmentację i osłabienie ponadnarodowych sieci wsparcia politycznego i społecznego oraz szkody psychologiczne i społeczne. Mimo to prawo międzynarodowe w niewielkim stopniu ogranicza tę praktykę. Opierając się na dynamice związanej z regulacją najemnego oprogramowania szpiegującego i ponadnarodowych represji, w niniejszym artykule omówiono, w jaki sposób państwa mogłyby rozważyć uregulowanie cyberszpiegostwa dysydentów i usprawnić ujednolicone podejście państw ratyfikujących do kwestii takich jak immunitet państwa, ciężar dowodu, kontrola eksportu oraz współpraca międzynarodowa i współpraca między sektorem publicznym i prywatnym.