W ramach trzeciej sesji cyklu kolokwiów Virtual Routes „Jesień/Zima” gościem będzie Ann-Katrien Oimann z Uniwersytetu w Tilburgu.

Zarejestruj się tutaj.

Streszczenie

Rosnąca złożoność zagrożeń cybernetycznych — od rutynowych naruszeń bezpieczeństwa danych po złożone, długotrwałe operacje, takie jak zaawansowane, uporczywe zagrożenia (APT) — spowodowała coraz większe wykorzystanie sztucznej inteligencji (AI) w cyberbezpieczeństwie. AI jest obecnie wykorzystywana zarówno w celach obronnych, w celu usprawnienia wykrywania zagrożeń i reagowania na nie, jak i w celach ofensywnych, w celu zwiększenia skali i precyzji cyberataków. Chociaż w ostatnich latach wiele uwagi poświęcono etycznym implikacjom stosowania AI w fizycznych systemach autonomicznych, wykorzystanie AI w operacjach cybernetycznych pozostaje w dużej mierze niezbadane z perspektywy etycznej. W miarę jak możliwości autonomiczne w cyberprzestrzeni rozszerzają się w niejednoznacznym otoczeniu regulacyjnym, analiza etyczna staje się coraz pilniejsza. Niniejszy artykuł ma na celu wypełnienie tej luki poprzez przedstawienie wstępnej oceny normatywnej systemów autonomicznych opartych na zasadzie AI w cyberprzestrzeni. Po pierwsze, nakreślamy dwukierunkową relację między zasadą AI a cyberbezpieczeństwem oraz przedstawiamy przegląd kluczowych cech operacji cybernetycznych w kontekście działań wojennych. Po drugie, identyfikujemy trzy rodzaje ryzyka etycznego, które pojawiają się w tej dziedzinie. Po trzecie, oceniamy implikacje tych zagrożeń dla odpowiedzialnego wdrażania. W ten sposób artykuł wnosi wkład do szerszej dyskusji na temat etyki AI, zwracając uwagę na dziedzinę, która ma istotne konsekwencje społeczne, a jednocześnie pozostaje w dużej mierze pomijana w obecnych analizach etycznych i debatach regulacyjnych.

Zapisz się na sesję tutaj.